-----Oorspronkelijk
bericht-----
Van: Theo Richel
Verzonden: dinsdag 28
maart 2006 9:24
Aan: r.reekersATchello.nl
Onderwerp: hormese
Geachte
meneer Reekers,
Via
Adriaan de Lange verneem ik dat U een
bijzondere
belangstelling voor kernenergie hebt. Als journalist (www.richel.org/cvtr ) heb
ik die
belangstelling ook. Misschien bent U met
mij eens dat
de belangrijkste reden om kernenergie af te wijzen straling is: de
straling die
bij de winning van uranium vrij komt, de straling die uit een
kerncentrale vrij
komt, de straling van het radioactieve afval, de straling van fallout van een atoombom enzovoort. Onderzoek
van de
laatste decennia geeft echter aan dat die angst vooral gebaseerd is op
een
theoretische constructie of beter: een misverstand. Men gaat er sinds
de jaren
vijftig van uit dat het verband tussen de hoeveelheid straling die
iemand
ontvangt en de gezondheidsgevolgen daarvan grafisch weer te geven zijn
als een
rechte lijn, de dosis-effectrelatie zou
lineair zijn.
Steeds
duidelijker wordt echter dat in de natuur rechte lijnen niet voorkomen
en dat
de dosis-effectrelatie juist volgens een u-vorm verloopt. Dat kennen we al van alcohol:
wie helemaal
niet drinkt heeft slechtere gezondheidsperspctieven
dan iemand die matig drinkt. Maar te veel is ook niet goed. Op het
gebied van
straling heeft men dit ook al diverse malen teruggevonden: er zijn
allerlei
plekken op aarde waar de achtergrondstraling vele honderden malen hoger
is dan
bij ons op zeeniveau. Volgens de huidige regelgeving zou men daar dan
aanmerkelijk MEER kanker moeten ervaren. Het omgekeerde is echter het
geval: er
is daar MINDER kanker en de mensen leven er langer. Dat is geen
pleidooi voor
kernbommen – de dosis straling die daarvan af komt is is
levensgevaarlijk – maar de straling die verspreidt wordt door
bijvoorbeeld fallout of door kerncentrales
of bij ongelukken zoals in Tsjernobyl
lijkt volgens onderzoek eerder de gezondheid te
bevorderen dan te schaden. Het gaat allemaal om hoeveelheden, om het
verschil
tussen niets, matig of veel. Een belangrijk argument tegen
kerncentrales
verliest daarmee zijn kracht. Bijgevoegd
verhaal gaat
daar nog wat dieper op in. De wetenschappelijke onderbouwing hiervan
vindt U op
www.richel.org/hormese . Ik
ben zeer
benieuwd naar Uw reactie hierop.
Met
vriendelijke groet,
Theo Richel
http://www.groenerekenkamer.nl
Van: Richard
Reekers [mailto:r.reekersATchello.nl]
Verzonden: dinsdag 28
maart 2006
12:08
Aan: 'Theo Richel'
CC: adriaan@adl.nl
Onderwerp: goed verhaal
|
Informatiestand RE: hormese
Geachte
heer Richel,
Met
belangstelling heb ik kennis genomen van uw
e-mail. Volgens mij was er geen verhaal bijgevoegd. Wel heb ik e.e.a.
met Google gevonden. Ik neem aan dat u dit
artikel bedoelt: http://www.richel.org/grk/rm/4/Stralingshormese.htm
Ik kende (dit?) het verhaal trouwens al, ik weet niet meer waarvan.
Laat
één ding duidelijk zijn; ook in mijn ogen is
de aarde niet ziek. Of onze planeet een levend wezen is, laat ik in het
midden,
maar menselijke activiteiten zullen de planeet waarop wij leven niet
uitputten.
De aarde en alles wat erop leeft is wel constant in beweging. Zelf
gruwel ik
van het Engelse woord ‘conservationists’
– iets
conserveren dat altijd in beweging is, is een contradictio in terminus.
99
Procent van alles wat ooit op deze planeet
leefde is uitgestorven en de bossen rond Tsjernobyl
–
hoewel wel degelijk aangetast – staan nog steeds en het leven
floreert daar.
Sommige soorten niet meer, andere juist meer. Bjorn
Lomborg is toch ook wel een held van mij en een droge kijk op de
geschiedenis
en ontwikkeling van de menselijke beschaving leert dat het overall
alleen maar
beter is geworden. WOI en WOII als trieste “dipjes” in een
overwegend opgaande
lijn als we kijken naar parameters als: de waarde van een mensenleven,
de
gemiddelde leeftijd, voedselvariatie en de mondigheid en de niveaus van
geïnformeerd zijn van mensen in het Westen. Herinnert u voor het
laatste alleen
al de lullige reclamefilmpjes uit de jaren zeventig; marketingmensen
moeten
vandaag de dag veel slimmer te werk gaan om mensen voor hun product te
winnen.
Trekt u voor de aardigheid alleen al deze
ontwikkeling
nog eens 30 jaar verder…
En
ga zo maar verder.
Zoals
u ziet, val ik best wel
mee ;) en sta ik met één been in het GroeneRekenmeesters
Kamp.
Maar,
er is altijd een maar…
Juist
omdat alles in beweging is, gaat life as
we know it
veranderen. Kijken we alleen naar de
elektriciteitsproductie dan raken fossiele brandstoffen een keer op,
net zo
goed als dat geldt voor uraniumerts. Wanneer? Wie zal het zeggen, 2030,
2050?
Maakt het uit als je kijkt naar het grote geheel? Net zo goed als onze
overgrootouders van een door stoom gedreven samenleving overschakelden
naar een
overwegend olie-economie, moeten onze
(klein)kinderen
op een gegeven moment ook over. Olie zal er altijd wel blijven, maar te
duur
voor toepassingen die wij er momenteel voor hebben.
En
laten we eerlijk zijn, ik sta liever met mijn
fiets (áls ik al fiets) achter een elektrische stadsbus dan
achter een dieselaar. Er is leven in
zwarte roetwolken en op oil spill-terreinen bijvoorbeeld,
maar de diversiteit is ver te zoeken.
Nee,
liever zet ik de menselijke genius in met
als doel mee te bewegen op de cycli van de aarde. Om ons leven dat nu
al zo
goed is, te verbeteren. Stijgende zeespiegels of juist een nieuwe
ijstijd? Maakt
niet uit, ik leef graag in een samenleving die zich daar bewust van is
en
direct op kan anticiperen. De GroeneRekenmeester-community
laat wat mij betreft daar een punt liggen. Feitelijk conserveren jullie
ook,
maar dan de jaren negentig-wereld.
U
en de uwen spreken van de Groene Maffia, zij
spreken van de Atoom Maffia. Daarboven hangen ook nog zoiets als de
oliebaronnen, waarvan een Shell-directeur
onlangs nog
schamperde dat staatssecretaris Van Geel maar ff moest dimmen met zijn bijmengingseis van
PPO in diesel.
Of je het nu eens bent met Van Geel of niet, ik wil eenvoudigweg niet
dat een
niet-democratische partij meer praktische macht heeft – en dat
ook zo
ventileert - dan iemand die wij hebben aangewezen het land te leiden.
Kyoto
rules, of we het
nu leuk vinden of niet. Kyoto bepaalt dat mensen voor een deel de
oorzaak ervan
zijn dat het klimaat de afgelopen 150 jaar verandert. Waar of niet
waar? Ach,
maakt dat uit? Het zijn in elk geval de lage fossiele
brandstoffenprijzen die
ervoor hebben gezorgd dat we de afgelopen vijf decennia niet echt een
nieuwe
energetische doorbraak hebben gemaakt. Rottig voor
ons, maar
nog rottiger voor wetenschappers die geen middelen hadden/hebben om
vele andere
energie-ideeen uit te werken.
Ik
ben vóór; voor de toekomst, democratie,
veiligheid & gezondheid. Zelf ben ik geen knappe bol, maar weet wel
dat
meten = weten. Dat geldt voor onderzoek naar het al dan niet vermeend
afsmelten
van polen en gletsjers, en dat geldt voor financiën. Vandaar deze
werkconferentie – met als uiteindelijk doel Nederland weer eens
positief op de
kaart te zetten. Als land dat kansen ziet in wereldwijde veranderingen
die hoe
dan ook gaan plaatsvinden. En huizen met nucleaire afvalconcentraties
in de
muren horen daarbij. Ik nodig u uit mee te debatteren de 27e
mei met
uw plussen en minnen. Ook, juist, voor ideeën als deze is ruimte
op de
informatiemarkt. 11.00 Uur aanwezig zijn, en gelieve zelf uw
standmateriaal mee
te nemen.
Hopelijk
tot dan!
Richard
Reekers
PS
– Met uw toestemming zet ik
deze correspondentie (enigszins geanonimiseerd uiteraard) op de site www.newday.nl. Hopelijk
doet u dat ook.
-----Oorspronkelijk
bericht-----
Van: Theo Richel
[mailto:theo@richel.org]
Verzonden: donderdag 30
maart 2006
16:17
Aan: 'Richard Reekers'
CC: 'Adriaan
de Lange'
Onderwerp: RE: goed
verhaal |
Informatiestand RE: hormese
Beste
Richard Reekers,
Bedankt
voor je reactie. Inderdaad, je valt best wel
mee. ;-) ook al vind ik
dat je toch op twee benen hinkt. Lomborg, die jij bewondert, is op zijn
beurt
een volgeling van de helaas overleden econoom Julian
Simon. Simon
was een typische
laissez faire –econoom: in zijn ogen kon eigenlijk alles door de
markt opgelost
worden.
Zo
gingen onze voorouders over van stoom op olie
maar dat was niet omdat de overheid decennialang nota’s had
geproduceerd en brede
maatschappelijke discussies over het
energiebeleid had georganiseerd. Dat gebeurde spontaan, omdat gewone
mensen
inzagen dat het beter was. Niet dat het probleemloos was, niets is
probleemloos, maar een massale keuze voor olie was een verbetering ten
opzichte
van de tijd daarvoor.
Dat
vind je blijkbaar zelf allemaal ook, maar
waarom moet het dan nu anders? Waarom moet voor de
overgang
van olie naar iets anders plots collectief nagedacht worden(‘ ik
leef graag in
een samenleving die zich daar bewust van is en direct op kan
anticiperen)?
Onze
maatschappij anticipeert nu al, zoals jij
wenst op het toekomstige probleem van de opwarming. Maar helaas heeft
een
groepje economen rond Lomborg nu juist geconstateerd dat dit op een
wereldranglijst van problemen pas op de 25e plaats komt.
Voor ons
allemaal zou het dus beter zijn als we in actie zouden komen op basis
van die
rangorde (want dan worden de belangrijkste problemen het eerst
aangepakt), maar
als gevolg van die collectieve voorzichtigheid waar jij eigenlijk voor
pleit
zitten we nu met een wereldomspannend ‘probleem’
opgescheept waar je alles aan
mag doen, behalve zeggen dat er
niets aan de
hand is. Als de tanker eenmaal op een verkeerd doel
afstevent krijg
je de koers niet meer bijgesteld. Nou dan maar niet op een tanker.
Ik
ben ervan overtuigd dat als de regering
ophoudt met die flauwekul die ze
energiebeleid noemen
en een laissez faire politiek gaat volgen we in no-time
omkomen in de goedkope energie. Daar hoeft niemand zich mee te bemoeien.
Het
zou kunnen zijn (ik geloof er eigenlijk niks
van, maar allez)
dat
daardoor het klimaat opwarmt. Ik ben ervan overtuigd dat dat
op de meeste plekken juichend zal worden ontvangen, en dat de problemen
die er
ongetwijfeld ook zullen zijn in de meeste gevallen oplosbaar zullen
blijken.
Dacht je dat Lomborg alleen een geschiedenisboek was?
Ik
vind het prima als je deze discussie op het
net zet en je hoeft m voor mij niet te anonimiseren. Ik zou graag
deelnemen aan
die werkconferentie, maar het verhaal over de onnodige angst voor
straling is
toch te omvangrijk om via een discussie naar voren te brengen. Dus als
je me
hier laat spreken (20/30 minuten, ik zorg er wel voor dat het boeiend
is), dan
kom ik graag en discussier uiteraard na afloop vrolijk mee.
Vrgr
Groene
Rekenkamer
http://www.groenerekenkamer.nl
http://www.huiselijkgeweld.info
-----Oorspronkelijk
bericht-----
Van: Richard Reekers
[mailto:r.reekersATchello.nl]
Verzonden: vrijdag 31
maart 2006
10:28
Aan: 'Theo Richel'
CC: 'Adriaan de Lange'
Onderwerp: lezing on
hold RE: goed
verhaal | Informatiestand RE: hormese
Beste
Theo.
Wederom
dank voor je antwoord. Wat ik zo bewonder
in Lomborg is zijn optimisme en zijn kijk op cijfers. Wij leven in
betere
tijden dan vroeger, ontegenzeggelijk. Ik wist niet dat hij in de school
zat/zit
van Julian Simon, maar kan mij dat natuurlijk wel voorstellen. Tussen
laissez
faire en complete regulatie zit een enorm overgangsgebied, ook in tijd.
De
geschiedenis leert dat de hoofdrolspelers – bedrijven,
werkgevers,
aandeelhouders, werknemers en overheid - leren van, en groeien in hun
rol. Ik
ben ervan overtuigd dat Simon nooit de professor/leermeester had kunnen
zijn
die hij was, als de generatie voor hem (Keynes) niet het concept van de
geleide
markteconomie had ontwikkeld en geaccepteerd gekregen.
Duurzaam
gedrag – wat dat dan ook mag zijn –
loont, zelfs afgezien van subsidies. Niet alleen bespaar je kosten, ook
trek je
er klanten mee in een wereld waar bedrijven meer en meer worden
gepersonifieerd. Immers, klanten kopen liever van een sympathiek
bedrijf waar
ze zich mee kunnen identificeren, dan van een kille moloch.
Alsss… Als de
producten maar even duur/goedkoop en kwalitatief gelijk zijn. Momenteel
zitten
we in zo’n overgangsfase, ver over de helft gelukkig al.
Automatisering en de
vrije markt (verkoop HR-systemen en -inzichten bijvoorbeeld) hebben
ervoor
gezorgd dat bedrijven dezelfde producten tegen de zelfde
(personeels)kosten
kunnen maken. Nog even en internet en mobiliteit- en parkeerproblemen
zorgen
ervoor dat bedrijven zich ook niet meer kunnen onderscheiden wat de
plaats van
aanbieding van consumentenproducten betreft.
Deze
ontwikkeling is al een tijdje aan de gang,
vanaf de tweede helft van de jaren tachtig serieus. Maar stel je nu
eens voor
dat we van meet af aan de door jou zo gepropageerde laissez faire
hadden ingezet?
De markt, kostenegocentrisch als zij is en (dus) ook de aandeelhouders,
hadden
zo’n afwijkende duurzame bedrijfsidentiteit en dito gedrag nooit
gepikt. De
producten van goedwillende en duurzame bedrijven zouden zeker in die
tijd tot
diep in de jaren negentig veel te duur geweest zijn. We hebben hier
eigenlijk
al voorbeelden van. Zelfs in de geschiedenis die achter ons ligt: de
gestaalde
EKO-communities. Herinner je hoe ‘we’ 20, 25 jaar geleden
als samenleving daar
tegen aan keken. Ze waren er, maar speelden economisch gezien geen rol
van
betekenis.
Laissez
faire is goed, maar wel staande op de
schouders van een meegegeven morele structuur, om nu niet te zeggen
“normen
& waarden”. Dat geldt voor economie, dat geldt duurzaam
gedrag en laten we
eerlijk zijn, dat geldt voor individuen. Mijn dochters (13.13 en 11)
krijgen
alle ruimte, maar wel navenant aan hun (leef)tijd. Duurzaam gedrag is
nu bijna
volwassen. Bijna volwassen betekent ook je eigen huishoudboekje.
Wat
energie en economie betreft wil onze werkconferentie
eigenlijk voor het eerst alle kosten boven tafel krijgen. Zelf zie ik
een
gedecentraliseerde energiewereld voor mij; wijkgeorganiseerde
PV-bedrijfjes,
Pelamissen, windmolens, Concentrated Solar Power daar waar het kan en
voor de
bevolking economisch aantrekkelijk is, en waterstof zelfs. Kortom,
zelfvoorzienend en (ook) voormalige ontwikkelingslanden die de
toegevoegde
energie leveren voor een doordenderend McWesten. De space dreamer in
mij ziet
zelfs Helium3-winnig op de maan, en dat naar Aarde brengen voor
fusiecentrales.
Als back up en energieleveranciers van ziekenhuizen, onderzoekscentra.
Laat mij
maar luchtkastelen bouwen. Helaas voor mij en gelukkig voor velen zit
de wereld
zo (nog) niet in elkaar. Dan rest anno 2006 eigenlijk maar
één ding: laat beide
partijen maar eens, op basis van reeds geaccepteerd beleid (!), over de
brug
komen. De GroeneRekenmeesters zeggen de wijsheid in pacht te hebben; de
GroeneMaffia zegt dat ook. Na 27 mei weten we meer.
In
die zin is het denk ik niet verstandig om
jullie spreektijd te gebruiken voor de meerwaarde van straling. Het
heeft ermee
te maken, maar het kosten/baten-aspect is nog te ver in relatie tot de
discussie wel of geen kernenergie die begin dit jaar weer is gestart.
De
projectgroep van ECN/MHP studeert nog op de juiste insteek van hun
lezing
tijdens de dag. Het kan ook zo zijn dat ze helemaal niet daar willen
staan. In
dat geval laten we het aan jouw/jullie GroeneRekenmeester-community
over, welke
zaken ten faveure de kosten/baten van kernenergie jullie naar voren
willen
laten brengen.
Sowieso
worden jullie tijdens deel Twee, het
debat over Kyoto’s Consequenties, naar voren geroepen. Iedereen
doet me, maar
zitten wel wat partijen op het podium. Graag hebben we jullie erbij.
Ik
houd jou/jullie op de hoogte.
Richard